Open relaties zijn voor nieuwe schrijvers geen taboe meer | Over de boeken over de liefde van Aziz Ansari, Simone van Saarloos en Jan Geurtz

Hoe vind je in het internettijdperk de voor jou meest geschikte partner of is het idee dat je (alleen) gelukkig kunt worden als je maar de juiste persoon vindt een illusie? Stand-up comedian Aziz Ansari, filosofe Simone van Saarloos en de door het boeddhisme geïnspireerde Jan Geurtz geven elk hun eigen antwoord maar zijn het ook opvallend vaak eens. door Roos Geerse

moderne romantiek

Aziz Ansari komt in Moderne romantiek met een eigen theorie, de ‘Flo Rida-theorie van verworven aantrekkelijkheid door herhaling’.

Wat voor rol spelen technologie en cultuur in de zaken van het hart? Aziz Ansari, bekend van de Netflix comedy Masters of None, begint zich dit af te vragen nadat hij op een gegeven moment helemaal doordraait omdat hij een meisje dat hij leuk vindt een berichtje heeft gestuurd en zij daar niet op reageert, terwijl hij op zijn telefoon kan zien dat ze het wel heeft gelezen. Zo kan hij zich wel voor de kop slaan omdat hij de aanhef  heeft gebruikt in plaats van hee. Als hij tijdens optredens hierover vertelt, blijkt dat zijn neurotische reactie door velen herkend wordt, hij gaat op zoek naar goede boeken hierover en als hij die niet vindt, besluit hij een en ander zelf uit te gaan zoeken op een manier waarvoor je alleen maar respect kunt hebben. Samen met de socioloog Eric Klinenberg organiseert hij in verschillende landen focusgroepen, hij interviewt deskundigen, analyseert conversaties die mensen hebben opgeslagen op hun telefoon, met hun toestemming natuurlijk, maakt gebruik van door datingsites verzamelde data, enzovoort. […]

Opinie| Lezen we straks allemaal genreromans?

Ongeevenaarde televisieseries als True blood en The walking dead, die gaan over vampieren en zombies, zijn niet alleen populair bij de liefhebbers van het genre, in tegendeel. Het lijkt er hoe dan ook op dat mensen bij films en series steeds meer letten op de kwaliteit, en minder op het genre waartoe je een verhaal zou kunnen rekenen. De vraag is natuurlijk of ze dat ook gaan doen bij boeken. door Roos Geerse

Een voorbeeld van een (echt) literaire thriller is Kind 44 van Tom Rob Smith

Een voorbeeld van een ook als zodanig gepresenteerde literaire thriller is Kind 44 van Tom Rob Smith

Een lezer die niet tegen boeken kan die slecht zijn geschreven en overvloeien van de cliches zonder dat ze inzicht geven in mens of maatschappij, zal meestal niet zoveel horror, science fiction, fantasy en thrillers lezen. Misschien heeft hij wel eens een literaire thriller geprobeerd, maar de kans is groot dat hij daarbij bevestigd werd in zijn vermoeden dat genreboeken geen literatuur kunnen zijn. De term literaire thriller wordt namelijk ook gebruikt voor thrillers die het predicaat literair niet of nauwelijks verdienen, wat om de verwarring te vergroten, voor andere uitgevers weer een argument lijkt te zijn om de term juist niet te gebruiken. […]