Striptekenares Barbara Stok | In films wil ik het liefst helden zien, in stripboeken echte mensen

Barbara Stok is een van de bekendste Nederlandse striptekenaars. In dit interview vertelt ze over haar net verschenen boek Vincent, over de autobiografische strips die ze tot nu toe maakte en over haar zoektocht naar zin. door Roos Geerse

foto: Corbino

foto: Corbino

Je werk is altijd heel persoonlijk geweest. Zo vertel je over je RSI en jullie pogingen om zwanger te worden. Kun je zeggen waarom je dat doet? De meest intieme onderwerpen leveren vaak de beste verhalen op. Vanuit een persoonlijk perspectief kan ik grote vragen aan de orde stellen. In mijn best geslaagde strips zit de verdieping er onderhuids in.Het mooie van autobiografische strips in het algemeen is dat ze lezen als een soap. Je wordt even helemaal in een ander leven gezogen. En dit genre is heel afwisselend. In één boek kunnen zowel ontroerende als komische verhalen zitten. Soms is het poëtisch, soms pure slapstick. Net als het echte leven.
[…]

PR medewerker Vincent Merjenberg | Zonder goed boek ben je natuurlijk nergens

Wat kan een uitgeverij doen om een boek te promoten? En kun je een boek ook aan de man brengen als je er zelf niet enthousiast over bent? We vroegen het aan Vincent Merjenberg (1983), PR medewerker fictie bij Atlas Contact. door Roos Geerse

Hoe belangrijk is publiciteit voor het succes van een boek? Als niemand van het bestaan van een boek weet, zal niemand het lezen. Meer specifiek, de meerwaarde van publiciteit zit ‘m er denk ik vooral in dat een boek goed gepitcht moet worden bij redacties van kranten, bladen, programma’s. Redacteuren kunnen niet alles wat verschijnt van begin tot eind lezen. Ik probeer hen te helpen door duidelijk uit te leggen waarom ze een bepaald boek moeten lezen of een bepaalde auteur moeten uitnodigen. En waarom ze een ander boek niet hoeven te lezen. Kennis van de interesses van de verschillende media is belangrijk. En eerlijkheid ook, vind ik.
Je moet als publiciteitsmedewerker goed kunnen bepalen wat een boek bijzonder maakt, wat het verhaal (of soms zelfs het karakter) van een auteur bijzonder maakt. En dit vervolgens duidelijk kunnen uitleggen en daarmee de pers nieuwsgierig maken. Elke redacteur heeft andere interesses en zal op andere thema’s van een bepaald boek aanslaan. Of op een heel ander boek. Je kunt uiteraard niet met elk boek bij elke redacteur terecht.
[…]

Marcel van Driel | Ik schrijf, laat sites bouwen en besteed veel tijd aan sociale media, voor mij is dat allemaal hetzelfde

Marcel van Driel schrijft al tien jaar jeugdboeken, maar gaat nu beginnen aan een roman voor volwassenen, een project dat hij financierde door middel van crowdfunding. In dit mailinterview vertelt hij onder meer welke boeken hij zelf goed vindt. En wat hij nog meer doet dan lezen en schrijven. door Roos Geerse

Je doet veel rond je boeken. Hoeveel tijd ben je kwijt met andere dingen dan het schrijven en bedenken van je verhalen?Naast mijn boeken doe ik inderdaad veel andere dingen. Ik laat websites bouwen, filmpjes maken en games, die op de een of andere manier aan de verhalen gekoppeld zijn. Daarnaast besteed ik veel tijd aan social media. Maar voor mij is het allemaal hetzelfde: ik vertel een verhaal. Ik vind het één ook niet per se leuker of minder leuk dan het andere. Wel is het zo dat ik na een periode van projecten organiseren, vaak blij ben dat ik weer kan schrijven en andersom.
[…]

Literair agent Chris Kooi | Ik werk graag samen met schrijvers die de grenzen van hun genre proberen op te zoeken

Steeds meer schrijvers vinden een uitgever via een literair agent. Chris Kooi is zo’n agent. Wat houdt zijn werk in, wat leest hij zelf graag en zou hij ook boeken aan een uitgever kunnen verkopen die hij zelf niet goed vindt? door Roos Geerse

Een tijd lang was Paul Sebes zo ongeveer de enige literaire agent, nu zijn er verschillende bureaus waaronder dat van jou. Heeft het volgens jou nog zin om als beginnend auteur een manuscript direct naar een uitgeverij te sturen? Je moet nooit op een paard wedden, dus stuur je manuscript altijd naar zowel uitgevers als naar agenten. In de praktijk zal de agent toch als eerste reageren.
[…]

16-11-2012 | interview | Reacties uitgeschakeld voor Literair agent Chris Kooi | Ik werk graag samen met schrijvers die de grenzen van hun genre proberen op te zoeken

Shira Keller | Als je iemand ondanks alle narigheid het gevoel kan geven dat het leven toch zin heeft, dat vind ik mooi

Ik zag Shira Keller voor het eerst terwijl ze werd geinterviewd in de Utrechtse boekhandel Savannah Bay en wist meteen. Dit kleine meisje heeft iets en kan iets. Ik ging haar roman M., over de beeldhouwster Leah die als vijftienjarige een relatie had met haar docent klassieke talen, lezen en werd niet teleurgesteld. En nu twee weken later, zit ze tegenover me op de bank. door Roos Geerse

We hebben het over waar Keller (1985) nu woont. Eerder dit jaar is ze teruggekomen uit het Zwitserse dorpje waar ze samenwoonde met een al wat oudere goochelaar om op de zolder van uitgeverij Podium verder te werken aan haar roman. Dat was misschien niet nodig geweest, maar maakte het wel makkelijker te overleggen met haar redacteur. Aan de eerste versie die ze een half jaar daarvoor had opgestuurd heeft ze namelijk nog van alles veranderd en toegevoegd. Dat Leah een beeldhouwster was bijvoorbeeld heeft ze pas op het allerlaatste moment bedacht, terwijl dit gegeven in de eerste bladzijden van de roman al een rol speelt.
[…]

Schrijfster Mirjam Brandenburg | Ik vind het niet erg als de lezer na een verhaal met vragen blijft rondlopen

Debuteren met een verhalenbundel en lovende recensies krijgen. Mirjam Brandenburg (1970) vertelt in dit mailinterview hoe ze dat voor elkaar kreeg. En wat voor boeken ze zelf mooi vindt! door Roos Geerse

Foto: Merlijn Doomernik

Was het moeilijk om een uitgeverij te vinden? Uitgevers staan over het algemeen niet te springen om verhalenbundels uit te geven. Het mooie is dat ik niet heb hoeven leuren met mijn verhalen. Mijn eerste verhaal, ‘Dark Horse’, schreef ik voor een wedstrijd waarbij ik op de short-list terecht kwam, maar niet won. Het belandde via-via op het bureau van Sander Blom van AtlasContact die onder de indruk was van de stijl en de vorm: werkelijkheid vermengd met fictie. Hij zag direct een bundel voor zich met dit soort bijna waargebeurde verhalen. Zeg je baan op, ga in een hutje op de hei zitten en ga schrijven zei hij. Zo extreem heb ik het niet aangepakt, maar ik ben wel een dag minder gaan werken bij mijn werkgever in Den Haag, de Algemene Rekenkamer. In een gestaag tempo van anderhalve dag per week heb ik vervolgens aan mijn bundel gewerkt die nu dus, een kleine drie jaar later, in de winkel ligt.
[…]

Uitgever Vic van de Reijt | Vroeger lagen auteurs op hun knieen voor de uitgevers, nu is dat andersom

Uitgever en biograaf Vic van de Reijt vertelt over auteurs die zich gedragen als voetballers en uitgevers die elkaar na-apen, maar ook over de boeken die hij zelf goed vindt en wat hij geleerd heeft van Elsschot. door Roos Geerse

Foto gemaakt door de barman

De bedoeling was een mailinterview, maar de uitgever van Arnon Grunberg spreekt liever af in de kroeg, waar hij zijn gedachten beter kan ordenen dan op zijn kantoor. Ik antwoord, okay. En de volgende dag zit ik in het Amsterdamse café waar Vic van de Reijt (1950) een eigen stoel heeft. Van de Reijt heeft een boek voor me meegenomen, Pornografie in de Nederlandse literatuur, dat leek hem wel wat voor mij. Nadat we het kort hebben gehad over dit boek dat het resultaat is van een door Grunberg georganiseerd congres een jaar geleden komt het gesprek op Willem Elsschot, over wie Van de Reijt vorig jaar een biografie heeft afgeleverd. Het is duidelijk dat hij veel bewondering heeft voor zijn onderwerp, zowel voor de schrijver Elsschot als voor de zakenman De Ridder. Maar hij is zelf toch ook een zakenman? Dat is hij echter niet met me eens, hij is immers gewoon in loondienst, en hij verklaart. ‘Of ik het nu heel goed doe of heel slecht, ik krijg mijn salaris. Ik heb wel kansen gehad om een eigen uitgeverij te beginnen, maar ik denk niet dat ik er dan zoveel naast had kunnen doen. Het is voor mij altijd een ontsnapping, de dingen die ik zelf doe, om een beetje uit die dienende rol te komen.’
[…]