Lucien Roosen | Fragment uit De reis van Willem Rubrouck

Lucien Roosen, een van de genomineerden voor de Boekenmakersbendeprijzen 2015, zal 22 oktober een nieuw boek pitchen in de halve finale van Manuscripting. Hieronder is alvast een fragment te lezen uit De reis van Willem Rubrouck. Rubrouck was een fransiscaan die voor Marco Polo zelfs maar geboren was al afreisde naar Mongolië, waar hij werd ontvangen door de heersende Khan. Dit nog ongepubliceerde manuscript van Roosen gaat over de jaren die aan deze reis voorafgingen.

lucienHet is moeilijk te begrijpen wat het is om in Vlaanderen geboren te worden als het u niet is overkomen. In dat deel van de wereld drukt de hemel op de aarde als een deksel op een pot. De wolken vallen er als een deken over de ziel. Hoezeer die ook smacht naar het azuur, verlangt naar het eindeloze blauw dat slechts komt piepen op klare winters en zomerse hondsdagen. Hier versmacht het hemelgrijs de boreling na in de wieg, bedrukt elkeen die met vleugels is geboren, duwt hem neder in nevelen van nat en grauw, vult de neus met beestenmest, overstemt het jeugdig krijsen met dat van de zeugen. Het huilen tegen de hemelen verstomt bij het kelen van de zwijnen, met hun uit de buik gutsende darmen verdrinkt ook de drang zich te verheffen. Het tedere trillen van ‘t gemoed vergaat in het gesnater van ganzen en hoenders, het loeien van de koeien, het blaffen der honden. De naar harmonie smachtende geest moet het doen met nooit aflatend klokkengelui. […]

Nynke van der Beek | Fragment uit Amandelbloesem

Nynke van der Beek tijdens de uitreiking van de Boekenmakersbendeprijzen 2015 foto: Anna Ietswaart

foto: Anna Ietswaart

Hoe is het voor iemand met autisme om de verantwoordelijkheid te hebben voor een klein kind? Dat wordt op een voor de lezer niet altijd even comfortabele manier duidelijk in Amandelbloesem, de nog ongepubliceerde roman van Nynke van der Beek waarvoor zij donderdag de Boekenmakersbendeprijs 2015 ontving in de categorie Ouder talent. Hieronder lees je alvast een fragment.

Om 7 uur kon ik Jon eindelijk naar bed brengen. Heel voorzichtig liep ik de trap op, ik was wankel. Jon had zijn speciale slaap-T-shirt en onderbroek aan en klom voor me de trap op. Ik keek tegen zijn benen aan, terwijl ik mijn linkerhand om de leuning klemde. Wat waren zijn beentjes toch dun. Ik zag de donkere plekken op zijn bovenbenen en bedacht hoe kwetsbaar kinderen zijn. Hoe gemakkelijk er iets kan gebeuren. […]

Helena Hoogenkamp | Zeer kort verhaal

9793_466186130129837_599584855_n 
Waarschijnlijk leent geen genre zich zo goed voor een literaire avond als het zeer korte verhaal. Daarbij is het een stiel die dwarse schrijvers aanspreekt. Een aantal van hen zoals Joke van Leeuwen, Nyk de Vries en Erik Jan Harmens, zullen komende zaterdag te horen (en te spreken!) zijn tijdens de Lange nacht van kort vreemd proza. Ook te bewonderen die avond is het nog ruwe talent Helena Hoogenkamp. Van haar is de tekst hieronder.

***

In het jaar dat meneer Abel kaal werd kwam Fanny op het kantoor werken.
Ze had kuiltjes in haar wangen en grote borsten en was de schrik van de afdeling.
Haar bureau stond aan het einde van een gang vol archiefkasten.
Als meneer Abel naar het toilet wilde terwijl Fanny net een multomap moest pakken,
waakte hij er goed voor zijn buik in te houden zodat die niet langs haar rug streek.
Ze mocht eens denken dat hij van haar droomde. […]

Jürgen Snoeren | fragment uit Zoek mij tussen de sterren

jurgen-snoerenJürgen Snoeren is niet alleen directeur van de nieuwe uitgeverij Link, hij is ook een liefhebber van science fiction en behaalde onlangs met zijn SF verhaal Zoek mij tussen de sterren de derde plaats bij de Paul Harland prijs. Hieronder leest u alvast een fragment. Het hele verhaal over Kya, een jonge vrouw met een ambitieuze missie, vindt u in het volgende nummer van het tijdschrift voor fantasy en  SF Wonderwaan.

***

‘Er is geen schande in nieuw maken uit oud,’ zegt Meester Bandas ni Zenit CK. Met een handig gebaar trekt hij met een smeltpen een haast onzichtbaar dunne verbinding tussen twee klasse II weerstanden op een circuit waar ze nu al enige dagen aan werken.
    ‘Dat is wat kennis verwerven is. Het oude uiteentrekken, ontrafelen en op een nieuwe manier weer in elkaar zetten.’
    Hij wijst naar het aan de muur boven haar werkbank hangende schema van het mechaniek dat hij haar heeft laten bouwen.
    ‘Kijk naar de verblindende eenvoud en logica van het ontwerp. Een combinatie van oude ontwerpen met hier en daar een vernieuwing die we gaan testen en die opgenomen gaat worden in het Compendium als het lukt. Precies zoals de leer ons voorschrijft.’ […]

Gabriel Kousbroek | voorpublicatie Kousboek

Tip! Bekijk behalve onderstaande bladzijden over de ontmoeting met Reve ook de trailer en het langere fragment Panorama op Bol.com.

kousboek‘Tot voor kort kreeg ik slechts onder één voorwaarde publicatieruimte van uitgevers en kranten: een exclusief interview met mijn vader en/of mijn moeder. Omdat mijn vader mij voor dit soort omkoperij had gewaarschuwd ben ik er altijd voor op mijn hoede geweest, maar nu hij er niet meer is, is die voorwaarde komen te vervallen.’

Aan het woord is Gabriël Kousbroek, zoon van Rudy Kousbroek en Ethel Portnoy, en na het overlijden van zijn zuster Hepzibah de laatste van de Kousbroeken. In het nog te verschijnen Kousboek schildert hij zijn ouders en de met hen bevriende schrijvers en vertelt hij over de opmerkelijke incidenten uit zijn jeugd. Lees en bekijk alvast dit fragment. (Als u het aanklikt, wordt het groter.)

***

***

zelfportret

Gabriël Kousbroek werd geboren in Neuilly-sur-Seine in 1965. Tussen 1986 en 1990 studeerde hij aan de Gerrit Rietveld Academie. Zijn tekeningen verschijnen onder andere in De Groene Amsterdammer, De God van Nederland en de Volkskrant. In februari 2013 verschijnt bij Nijgh & van Ditmar zijn verstripte autobiografie Kousboek.