Dennis Rijnvis | Deleted scene uit Savelsbos

 
Savelsbos1Savelsbos is het debuut van Dennis Rijnvis. Het is een psychologische thriller over vier vrienden die in hun jeugd verantwoordelijk zijn gehouden voor de verdwijning van een meisje, maar zelf volhouden onschuldig te zijn. In een wanhoopspoging om de waarheid te achterhalen keren ze als volwassenen terug naar de plek waar ze hun jeugdvriendin kwijtraakten: de mergelgroeves in het Limburgse Savelsbos. Lees hieronder de proloog die niet in de roman terecht is gekomen, en de reden waarom niet.

***

Hij deed alsof hij de vier schaduwen niet zag, of in ieder geval niet bang voor ze was. Maar daarvoor waren zijn passen te haastig. Hij had de dozen met oud papier van een afstand in de container geworpen en liep nu steeds sneller terug in de richting van zijn Volvo. Ze kwamen op hem af. Ze hadden hem beslopen naar de stortplaats bij het bos die alleen via een onverhard zandweggetje was verbonden met de laatste vrijstaande huizen van het dorp. De voetstappen achter hem klonken steeds luider en even later pakte een hand zijn mouw in een greep die niet verslapte toen hij zich los probeerde te rukken. Hij moest zich wel omdraaien.
    ‘Jonaguta’, zei de langste van de mannen.
    Zijn verbazing duurde maar even. Het woord leek hem in zijn binnenste te treffen.. ‘Wat?’
    ‘Je kan toch het wachtwoord niet vergeten zijn, jongen’, zei een andere stem smalend. ‘Ik dacht dat jij dat altijd zo belangrijk vond.’
    Zijn pupillen krompen ineen toen ze hem met een zaklantaarn in zijn gezicht schenen. Hij zag hun gezichten.
    ‘Jezus…’
    ‘Nee, wij zijn het Guus. Dacht je dat ze ons voor eeuwig zouden opsluiten?’
    Als hij had omgekeken, zou hij de lichtbundels en de hekken van de jeugdinrichting misschien kunnen zien. Het St. Jozef lag achter de helling waar zijn auto stond geparkeerd. De muren van zachtgele mergelstenen hadden de schimmen uit zijn verleden zes jaar lang tegengehouden. Hij was bang voor ze geweest. De angst was verdwenen toen ze waren vrijgekomen, waren vertrokken en in de vergetelheid waren geraakt. Maar nu stonden ze hier, om hem heen.
    ‘Wat willen jullie?’
    ‘Rustig maar, we zullen je niets doen’, zei de langste schaduw weer. ‘Maar we moeten weten wat je geheim hebt gehouden, alles…’
    Hij probeerde de angst van zich af te schudden en het evenwicht in zijn stem te herstellen. ‘Jezus jongens, het is veertien jaar geleden. Ik weet niet wat…’
    ‘Je weet precies wat we bedoelen, klootzak. Jij was er als eerste bij die middag en je weet meer dan je hebt verteld. ’
    Hij staarde paniekerig in het licht en probeerde een stap in de richting van de openstaande autodeur te doen. ‘Sorry, Ik moet echt gaan…’
    Maar de hand om zijn arm was er nog steeds en gaf geen krimp.
    ‘Je mag zo gaan Guus’, zei iemand anders nu. ‘Maar je gaat een verklaring afleggen bij de politie. Je gaat alles vertellen. En denk vooral niet dat het nog helpt om ze op ons af te sturen, want ons zul je niet meer vinden, en wij jou wel.’

Toelichting van de auteur
Deze proloog is uiteindelijk niet in Savelsbos beland. Niet eens zo omdat ik de tekst niet goed vind, maar vanwege de vertelwijze van het verhaal. Savelsbos wordt vanuit het ik-perspectief verteld. Een jonge man keert met zijn jeugdvrienden terug naar de de mergelgroeven in Limburg, de plek waar ze tien jaar geleden een 12-jarig vriendinnetje zijn kwijtgeraakt. Hij herinnert zich nog precies wat er is gebeurd, zo lijkt het in eerste instantie, maar gedurende het boek wordt het steeds meer de vraag in hoeverre de herinneringen kloppen. Kortom, herinnert hij het zich wel goed, stopt hij niets weg? Vanwege dit perspectief paste de proloog minder goed bij het verhaal en heb ik hem ‘gedelete’.
    De vier mannen gaan uiteindelijk tot het uiterste om de waarheid te achterhalen. Ze ontvoeren mensen uit het dorp waar ze vroeger woonden die mogelijk betrokken waren bij de verdwijning, maar krijgen ook ruzie met elkaar. Dat psychologische spel wilde ik vanuit het ik-perspectief beschrijven omdat je volgens mij dan beter de verwarring en het wantrouwen kunt meegeven aan de lezer. Je weet niet meer wat echt waar is en wat iemand alleen heilig gelooft.

***

Screen-Shot-2012-11-24-at-6.03.56-PM-207x300Dennis Rijnvis (1980) is freelance (wetenschaps)journalist en publiceert onder meer in de Volkskrant en nrc.next. In 2009 won hij de verhalenwedstrijd van het tijdschrift De brakke hond. Verder is hij een van de initiatiefnemers van debutantenblog.nl, het blog waarop zes debutanten vragen beantwoorden over hun schrijversschap. Zijn debuut Savelsbos verschijnt bij Cargo en ligt vanaf 8 maart in de winkel.

Savelsbos inkijken en/of bestellen bij Bol.com
Savelsbos op Facebook

Share Button

geef een reactie