Helena Hoogenkamp | Zeer kort verhaal

9793_466186130129837_599584855_n 
Waarschijnlijk leent geen genre zich zo goed voor een literaire avond als het zeer korte verhaal. Daarbij is het een stiel die dwarse schrijvers aanspreekt. Een aantal van hen zoals Joke van Leeuwen, Nyk de Vries en Erik Jan Harmens, zullen komende zaterdag te horen (en te spreken!) zijn tijdens de Lange nacht van kort vreemd proza. Ook te bewonderen die avond is het nog ruwe talent Helena Hoogenkamp. Van haar is de tekst hieronder.

***

In het jaar dat meneer Abel kaal werd kwam Fanny op het kantoor werken.
Ze had kuiltjes in haar wangen en grote borsten en was de schrik van de afdeling.
Haar bureau stond aan het einde van een gang vol archiefkasten.
Als meneer Abel naar het toilet wilde terwijl Fanny net een multomap moest pakken,
waakte hij er goed voor zijn buik in te houden zodat die niet langs haar rug streek.
Ze mocht eens denken dat hij van haar droomde.

Fanny kon vanwege haar borsten niet te dicht bij de kasten staan.
Als meneer Abel haar passeerde zat er soms niet meer dan een centimeter tussen.
Hij besloot minder te gaan eten.
Mevrouw Abel maakte uitgebreide lunchpakketten. Toen hij haar net kende stopte ze er een briefje in maar was ze mee gestopt toen ze geen variaties op ‘Ik hou van je.’ meer wist.
Meneer Abel nam zich voor voortaan te lunchen in de kantine, want daar hoorde hij nooit veel goeds over.
Fanny zat aan een tafeltje met een typiste en toen hij een kop lauwe soep bestelde dreven haar woorden op een tochtvlaag naar hem toe.
Fanny wilde er op een dag vandoor.

Dit was een fantasie die meneer Abel zelf al tien jaar koesterde. Hij voelde zich ernstig bestolen, en dat door een meisje met kuiltjes in haar wangen. Stel dat ze vertrokken op dezelfde dag. Wat zouden de mensen praten! Meneer Abel wenste niet met iemand in verband te worden gebracht. Er zat niets anders op dan Fanny voor te laten gaan.

En zo bleef meneer Abel nog even in zijn leven en bij zijn vrouw, die precies wist welke trui goed was voor welk weer.

***

Helena Hoogenkamp schrijft proza, poëzie en theater en illustreert. Ze won de El Hizrja Literatuurprijs 2012 voor de beste theatertekst en hoopt dit jaar af te studeren aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht met een onderzoek over de route naar de hemel. Publicaties van haar zijn onder meer te vinden op Hard/hoofd en VPRO dorst.

Zelf schrijver of andere boekenvakker? Check ook de boekenmakersbende en de schrijversbende!

Share Button

geef een reactie