Opinie| Lezen we straks allemaal genreromans?

Ongeevenaarde televisieseries als True blood en The walking dead, die gaan over vampieren en zombies, zijn niet alleen populair bij de liefhebbers van het genre, in tegendeel. Het lijkt er hoe dan ook op dat mensen bij films en series steeds meer letten op de kwaliteit, en minder op het genre waartoe je een verhaal zou kunnen rekenen. De vraag is natuurlijk of ze dat ook gaan doen bij boeken. door Roos Geerse

Een voorbeeld van een (echt) literaire thriller is Kind 44 van Tom Rob Smith

Een voorbeeld van een ook als zodanig gepresenteerde literaire thriller is Kind 44 van Tom Rob Smith

Een lezer die niet tegen boeken kan die slecht zijn geschreven en overvloeien van de cliches zonder dat ze inzicht geven in mens of maatschappij, zal meestal niet zoveel horror, science fiction, fantasy en thrillers lezen. Misschien heeft hij wel eens een literaire thriller geprobeerd, maar de kans is groot dat hij daarbij bevestigd werd in zijn vermoeden dat genreboeken geen literatuur kunnen zijn. De term literaire thriller wordt namelijk ook gebruikt voor thrillers die het predicaat literair niet of nauwelijks verdienen, wat om de verwarring te vergroten, voor andere uitgevers weer een argument lijkt te zijn om de term juist niet te gebruiken.

Nachtlicht

Een voorbeeld van als een gewone literaire roman gepresenteerde fantasy is Nachtlicht van Albert Sanchez Pinol

Omgekeerd zullen mensen die alleen romans in een bepaald genre lezen, weinig literatuur in hun kast of op hun leesapparaat staan. Er zijn wel boeken die voor beide groepen de moeite waard zouden kunnen zijn, maar meestal worden die of gepresenteerd als literatuur, waardoor de fans van het betreffende genre er niet tegenaan lopen, of als behorend tot een bepaald genre, waardoor het weer niet wordt opgepikt door andere lezers, omdat ze op de verkeerde tafel liggen, dan wel de verkeerde omslag hebben. Het gevaar is dan ook niet denkbeeldig dat dit soort hybride boeken genegeerd worden door beide groepen, waardoor er zo weinig enthousiasme voor is dat het ook niet gekocht zal worden door de grote groep lezers die het niet zoveel uitmaakt of een boek goed is geschreven of tot een bepaald genre behoort, aangezien deze groep vooral bestsellers leest. Om deze reden geven Nederlandse uitgevers ze waarschijnlijk ook weinig uit. In een klein taalgebied kun je alleen winst maken met boeken die een groot deel van het publiek aanspreken.

Een van de fantasy schrijvers van uitgeverij Q is de Nederlandse Natalie Koch

Een van de fantasy schrijvers van uitgeverij Q is de Nederlandse Natalie Koch

Toch is onlangs ook het prestigieuze Querido ertoe over gegaan om, onder de naam Q, literaire thrillers en zelfs fantasy uit te brengen. En er zijn meer redenen om aan te nemen dat een en ander aan het verschuiven is. De technologische ontwikkelingen hebben de mogelijkheden om content te zoeken en te vinden uitgebreid. Deze worden nu nog niet ten volle benut, maar dat is een kwestie van tijd. Het produceren en verkopen van boeken is goedkoper geworden, waardoor het sneller loont een boek uit te geven, al kunnen dalende prijzen dit voordeel weer teniet doen. Maar waarschijnlijk is het belangrijkste dat we verwend zijn. We willen en afwisseling en kwaliteit. Je hoeft maar te kijken naar series als Game of thrones of The wire om dit beseffen. We leven in een tijd waarin cultuurgoed niet alleen daalt, maar ook stijgt.

Roos Geerse is de initiatiefnemer van onder meer The social bookcompany

Verwante artikelen
Gevaarlijke boeken voor een groot publiek
Het verschil tussen chicklit en literatuur? De computer meet het!

Share Button

geef een reactie