Liesbeth Mende | kort vreemd proza

Zeer korte verhalen zijn nogal eens vreemde verhalen. Neem dit verhaal van Liesbeth Mende. Zij is een van de vijf schrijvers die zich afgelopen zaterdag bij de Vorlesebühne in Utrecht bogen over de vraag ‘waarom het niet is toegestaan dat een mens en een dier zich in de echt verbinden en andere zaken die voor een absurde geest heel logisch blijken.’

***

Liefde 1

Het beest bestond alleen maar uit spieren. Het was geen normaal beest, dat weet ik ook wel. Hij was gemanipuleerd, in een reageerbuis tot leven gewekt, als een Frankenstein tot leven gewekt. Maar mijn God, wat was hij mooi. De mooiste stier van de wereld. Hij was Arnold Schwarzenegger in zijn beste jaren en dan nog 3 maal zoveel spier. Geen grammetje vet. Stel je voor: zo’n spierbundel en dan die zachte ogen met die lange wimpers.
Het begon met knuffelen, maar als snel wilde ik meer. Ik kon niet van die spieren afblijven en ik aaide voorzichtig zijn grote stierenballen.
Het mooiste is dat hij na een paar ontmoetingen begon te praten. Hij hield van de kleur groen. En hij hield van de zon. We spraken over een toekomst samen en over het eten van grasballetjes. 

***

liesbethmendeLiesbeth Mende (1975) studeerde Dramaschrijven aan de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht. Ze publiceerde in verschillende literaire tijdschriften en won in 2001 de Elle Literatuurprijs. In 2004 kwam bij de Arbeiderspers haar eerste roman uit, Afhaalmeisje. Dit najaar verschijnt bij Gottmer haar eerste jeugdroman Blauw.

Liesbeth Mende op facebook

Share Button

geef een reactie