Recensie | Bekroonde selfpub verrast, maar blijft halfproduct | Over Lichaamstaal van Tom van Engelen

Maar liefst 10.000 euro, te besteden aan promotie, dat is wat de (amateur)schrijvers konden winnen als ze hun voor boek voor 1 augustus 2013 hadden uit laten geven door het selfpublishing platform Brave New Books. Waar dat geld precies aan uitgegeven zou kunnen worden, vraag ik me ook af, maar interessanter is natuurlijk het boek dat uiteindelijk door een lezerspanel is aangewezen als de winnaar, Lichaamstaal van Tom van Engelen. Is het een typische selfpub of niet? door Roos Geerse

Lichaamstaal opent aardig. Een man is met zijn minnares een dagje weg en vraagt zich, liggend in de branding van een rivier, af of hij nu dan gelukkig is. Hij denkt dus niet dat hij gelukkig zou moeten zijn, wat nogal afgezaagd zou zijn, hij weet niet hoe hij het geluk zou moeten herkennen, wat hem tragisch en in beginsel sympathiek maakt.

Helaas gaat het boek verder niet over de manier waarop deze Laurens zich staande probeert te houden of alsnog het geluk vindt. Het gaat zelfs niet over wat hem gevormd heeft. De schrijver geeft wel informatie over de relatie van Laurens met zijn liefje van de middelbare school Priscilla, die jaren later weer zijn minnares wordt, maar over de manier waarop deze relatie hem gemaakt heeft tot wie hij is, daarover lijken noch Laurens, noch zijn schepper veel te hebben nagedacht. De focus ligt namelijk geheel op Priscilla.

Wat er met deze Priscilla aan de hand is, waarom ze zo bezig is met seks en wat er aan het eind van de relatie tussen Laurens en haar is gebeurd, wordt langzaam duidelijk. Dat is een van de redenen dat Van Engelen niet te diep op zaken kan ingaan: dan zou de lezer veel minder te puzzelen hebben. Nu zou dat op zich geen probleem hoeven zijn, het is niet erg als je als lezer dingen moet invullen. Maar dan moeten die dingen logisch zijn, ook voor de niet-psychologen, en daar gaat het nogal eens mis.

Van Engelen had met Lichaamstaal een boek kunnen schrijven over de manier waarop de verstoorde seksuele ontwikkeling van de ene jongere niet alleen invloed heeft op diens eerste relaties, maar ook op de ontwikkeling van zijn partners. Als redacteur van Sam Abbing en ook uit eigen ervaring trouwens weet ik hoe ingewikkeld, maar ook onontkoombaar die mechanismen zijn. Er is bovendien nog maar nauwelijks over geschreven.

Van Engelen lijkt echter vooral een spannend boek hebben willen schrijven. Daarbij heeft hij geen hulp gehad van een redacteur die hem op onwaarschijnlijkheden had kunnen wijzen en hem had kunnen helpen bij de compositie en de stijl. Van Engelen beperkt zich namelijk niet tot tijdsprongen, het boek bevat ook onverwachte perspectiefwisselingen en stijlbreuken, waardoor het geheel wel erg rommelig wordt. Verder zitten er in het boek de nodige fouten en overbodigheden als mij negeren alsof ik lucht was. Brave New Books heeft weliswaar een corrector ingeschakeld nadat Van Engelen de prijs gewonnen had, maar die heeft duidelijk weinig ingegrepen.

Lichaamstaal is daarmee een spannend boek geworden over een origineel onderwerp, maar alleen voor mensen die geen hoge eisen stellen aan stijl, compositie en psychologische waarachtigheid. Het zou dan ook jammer zijn om die 10.000 euro geheel te besteden aan promotie. Ik zou zeggen, zet een deel ervan in om met de hulp van een redacteur van Lichaamstaal het boek te maken dat dit verhaal verdient.

Roos Geerse is de initiatiefnemer van The Social Bookcompany.

Share Button
  1. Pingback : Ter verdediging van self-publishing | Fantastic Voyage

geef een reactie